Πέμπτη, 21 Αυγούστου 2014

το πλατύ χαμόγελο

..να μπω σε κόσμο σκοτεινό
ή πάλι να αγκαλιάσω..


χθες το βράδυ κάποια φορούσε -ομολογουμένως αρκετά επιτυχημένα- το πλατύ σου χαμόγελο.
πλησίασα για να κοιτάξω από πιο κοντά.
θα μπορούσες να ήσουν εσύ, σκέφτηκα.
μου πήρε ένα τέταρτο της ώρας για να σιγουρευτώ.
ήταν απλά ένα πλατύ χαμόγελο.
όχι "το πλατύ χαμόγελο"..

..να μπω σε κόσμο σκοτεινό
ή πάλι να αγκαλιάσω..














Δευτέρα, 4 Αυγούστου 2014

Διακοπή

Ένα βράδυ του Ιούνη, καθόμουν στη βεράντα παρέα με την κουνιστή μου πολυθρόνα και καθώς αναλογιζόμουν πως δεν πρόκειται να πάω πουθενά φέτος το καλοκαίρι, αποφάσισα να κάνω μερικές εσωτερικές αλλαγές. (Εκ του αποτελέσματος, σίγουρο είναι πως δεν χρειάζονταν εσωτερικές αλλαγές, αλλά μάλλον εσώψυχες..)

Ξεκίνησα λοιπόν -από το επόμενο πρωί- για να τ'αλλάξω όλα!
Να βάλω μία τάξη. Να μπει καινούριος αέρας.
Άλλαξα πρώτα την καμμένη λάμπα στην κουζίνα.
Άρχισα να σκουπίζω.
Μετά σφουγγάρισα.
Ξεσκόνισα.
Έβαλα πλυντήριο.
Έπλυνα τα πιάτα.
Έξυσα τους τοίχους.
Τους έβαψα.
Μπλε.
Γκρέμισα άλλους τοίχους.
Έσπασα τα πατώματα.
Έβαλα πλακάκια.
Έχτισα δυο καινούριους τοίχους.
Άλλαξα τις κουρτίνες. Την εξώπορτα. Την κλειδαριά.
Δεν άλλαξα τους γείτονες. Δεν έφευγαν.
Δεν άλλαξα την οδό. Ήταν ανεξίτηλη απ'την πολυκαιρία.
Έχτισα δυο πύργους στην αυλή. Δυο μάτια άγρυπνα για τους εισβολείς.
Με είπαν τρελό.
Κάηκε η λάμπα στην κουζίνα.
Διακοπή.
Διακοπές.
Έφυγα.
Επιστρέφω όταν.. επιστρέψω.