Κυριακή, 21 Απριλίου 2013

αυτοκριτική

πέντε δέκα δεκαπέντε είκοσι εικοσιπέντε τριάντα τριανταπέντε...επτακόσια πενήντα επτακόσια πενηντα πέντε... εφτά εκατομμύρια εκατό χιλιάδες και πέντε.. φάσκελα!
φτου και βγαίνω!
για πόσο ακόμα θα μετράς βρε μαλάκα?? φτάνει πια! κρύφτηκαν όλοι! κανείς δεν έμεινε! εξαφανίστηκαν! ψυχή δεν θα βρεις!
βλάκα. τυφλέ. δειλέ. τίποτα. μηδέν.
περνούν από μπροστά σου και κάνεις πως δεν τις βλέπεις. κλείνεις τα μάτια και μετράς μέχρι να εξαφανιστούν. θα έρθουν και άλλες ευκαιρίες..αυτοπαρηγοριέσαι!  λίγε..φυγόπονε..άοσμε..άχρωμε..

δεν είσαι αόρατος! σου το λέω για τελευταία φορά.
μα με τον τρόπο που (δεν) λειτουργείς, έχεις σχεδόν ξεθωριάσει.

και στο κάτω κάτω, αφού σου αρέσει αυτό το παιχνίδι, παίξ'το σωστά! κρύψου εσύ! για πάντα. να μη σε βρίσκει κανείς και ποτέ! 
βλάκα. δειλέ. τίποτα.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου